ايجاد دانشگاه وين و واسطهٴ ميان علماي وين و دربار پاپ (اوربانوس پنجم) بود؛ در سال1366 نخستين مدير آن دانشگاه شد.
نخستين تهذيبكنندگان، آثار او را فرانسيسي، دومينيكي يا اوگوستيني خواندهاند و اين ناشي از ارتباطات و پيوندهاي خود آنان با آن فرقهها بود؛ درواقع او راهب نبود، بلكه از كشيشان آزاد بهشمار ميرفت. چندي معاون اسقف لا (در 55 كيلومتري شمال وين)، سپس از سال1366 كانن هيلدسهايم بود و در همان سال به اسقفي هالبرشتات (در ساكسوني، 50 كيلومتري ماگدبورگ) تعيين شد و تا پايان عمر در آن مقام باقي ماند. او در هشتم ژوئيهٴ 1390 ((در نهايت پيري)) درگذشت (بنابراين تاريخ 1316 براي ولادتش قابل قبول است) و در كليساي جامع هالبرشتات به خاك سپرده شد.
فعاليتهاي او را با عنوانهاي زير بررسي خواهيم كرد: منطق، شرح آثار ارسطو، مكانيك و فيزيك، نجوم، رياضيات، زمينشناسي، اخلاق و ساير آثار.
منطق. شش اثر وي حاكي از علاقهٴ عميقش به منطق است:
1. منطق آلبرت (1522).
2. مغالطات آلبرت ساكسوني (1489).
3. شرح بر آنالوطيقاي ثاني ارسطو (1497).
4. مسائل منطق آكمي (1496).
5. رسالهٴ الزامات (1490).
6. مسائل لاينحل (1490).
اعداد بعد از عنوانها، تاريخ نخستين چاپ آنهاست، كه شهرت نسبي اين آثار را نشان ميدهد، زيرا همهٴ آنها جز اولي در سدهٴ پانزدهم صورت گرفت.
آلبرت منطق جديد آكمي را در برابر منطق قديم پيروان توما و اسكوت عرضه كرد و تاحدي باعث انتشار منطق جديد از دانشگاه پاريس به دانشگاههاي ژرمني بود.
شرح آثار ارسطو. آلبرت تعدادي شرح بر آثار ارسطو نوشت به قرار زير:
3. شرح آنالوطبقاي ثاني (1497) كه قبلاً ذكر شد.
7. سوٴالات درباب مقالهٴ هشتم طبيعيات (1500؟).
8. سوٴالات درباب كتاب السمأ و العالم (1481).
9. سوٴالات درباب كتاب الكون و الفساد (1504).
10. سوٴالات درباب تمام مقالات كتاب الحاس و المحسوس (چاپ نشده است).
11. استنتاجات و تأييدات در مورد كتاب سَمْع الكيان (تأليف سال 1378 در پراگ؛ چاپ نشده است).